MSC-Vlaanderen

ENGAGEMENT

1. Zich engageren is ja zeggen

2. Zich engageren is ja zeggen tegen een zending, is gezonden worden

3. Zich engageren is een verbond aangaan

4. Zich engageren is eveneens .... aanvaard en erkend worden.

I. ZICH ENGAGEREN IS JA ZEGGEN.

Dag Hammarskjöld (1956):

Je waagt je Ja, en je ervaart een diepe zin.

Je herhaalt je Ja, en alles wordt zinvol.

Als alles zinvol is, hoe kun je dan iets anders leven dan een Ja!

1. Je waagt je Ja, en je ervaart een diepe zin.

Ja is een gedurfd woord; het is een waagstuk, dat moed vraagt. Het betekent in vele gevallen iets achter laten om vooruit te gaan.

Wie zich engageert als MSC, wordt lid van een wereldwijde gemeenschap; krijgt er vele zusters en broeders bij.

Ja zeggen is heel persoonlijk. Het is mijn ja! Niemand zal dit ja beleven zoals ik.

En tegelijkertijd is het ook een ja in solidariteit met anderen, waaruit sterkte en inspiratie voortvloeien. De gemeenschap met de andere ja-zeggers geeft steun.

Ik ben niet de eerste en zal niet de laatste zijn.

Toch blijft het een avontuur om Jezus in zijn ja te volgen. Zal ik het aankunnen? Volhouden? Ook als er niet altijd bevestiging is? Dit ja is een daad van geloof en van vertrouwen.

Een woord van vrijheid ook; niemand kan je ertoe verplichten. Het kan ook alleen ten volle tot een Persoon gezegd worden, niet tot een instituut!

2. Je herhaalt je Ja, en alles wordt zinvol.

Het is niet genoeg om één keer ja te zeggen. Het moet keer op keer, dag voor dag herhaald worden. We gaan een weg die stap voor stap moet afgelegd worden. Ons ja is een groeiende werkelijkheid; hoe verder we gaan, hoe dieper en rijker de inhoud ervan wordt.

Er blijft natuurlijk ook altijd weerstand bestaan.

Hoe gemakkelijk beschouwen we God niet als een bedreiging waaraan we weerstand bieden. Een half-ja zeggen maakt geen gelukkige mensen .... Ook niet een ja-maar ….

We moeten ons Ja zo dikwijls herhalen dat het heel ons leven insluit: ons verleden, heden en toekomst.

- Ons verleden.

Zolang er nog iets is in mijn verleden dat ik verwerp, verdring of nadraag, blijf ik een gespleten mens, draag ik een zware last die als een ketting achter mij aansleept.

- Het heden aanvaarden.

Dit betekent dat ik de talenten en mogelijkheden die ik heb dankbaar erken, ook al kunnen ze niet allemaal volledig tot hun recht komen. Het betekent echter ook de grenzen van mijn gezondheid, opvoeding, karakter enz. aanvaarden, en toch rustig blijven proberen om er over heen te groeien.

Dit ja betekent natuurlijk niet dat ik overal genoegen mee neem en op geen enkele manier probeer me te veranderen. Juist het tegendeel is waar: slechts door de zaken te aanvaarden kan ik ze verbeteren!

- Ja tegen de toekomst.

Dit is een moedige daad van geloof omdat ik niet weet waartegen ik ja zeg. Alleen het vertrouwen in Iemand stelt mij daartoe in staat. In een huwelijk is dat het vertrouwen in de partner die me in staat stelt ja te zeggen op het goede en het kwade dat de toekomst inhoudt. Bij een engagement op evangelische basis is dat, behalve het vertrouwen in de gemeenschap waarbij ik aansluit, vooral het geloof en het vertrouwen in God dat de grondslag vormt voor zo'n ja.

3. Als alles zinvol is, hoe kun je dan iets anders leven dan een Ja!

Het doorleefde ja maakt heel de werkelijkheid doorschijnend en samenhangend.

"Waarlijk, God is in mijn leven bezig en ik wist het niet!" Deze ervaring gaat gepaard met een diepe vreugde. Het is alsof ik thuiskom na een lange, hopeloze dwaaltocht.

Deze thuis is in feite … Gods aanwezigheid. Ik ga Hem nu overal herkennen, waar ik tevoren helemaal niets van Hem kon ontdekken. Hij is de band die nu aan alles samenhang geeft. Het is een blij herontdekken van de … goddelijke voorzienigheid.

Nu kunnen wij ook beginnen te verstaan wat overgave is: "Vader, ik vertrouw mij toe aan U, doe met mij wat Gij goedvindt." (Ch. de Foucauld)

- In het Lucas-evangelie vinden we een gebed van overgave dat nog veel ouder is en maar één woord nodig heeft: fiat. Met dit woord kiest Maria de gehoorzaamheid aan God als grondpatroon van haar leven: "mij geschiedde naar uw woord".

- Ook P. Jules Chevalier, onze Stichter, was een man die met heel zijn leven ja heeft gezegd tegen God en tegen mensen. Welke moeilijkheden heeft hij niet moeten doorworstelen om het werk dat God hem vroeg tot een goed einde te brengen.

Twee van zijn meest typerende citaten: "Als God een werk wil, zijn moeilijkheden voor Hem middelen; de stichting en de uitbreiding van onze congregatie bewijzen dat het waar is. "En: "zolang Gods arm met ons blijft, is vertrouwen een plicht!"

II. ZICH ENGAGEREN IS EEN ZENDING ONTVANGEN, GEZONDEN WORDEN!

- In onze taal roept het woord zending op de eerste plaats de gedachte op van: ergens heen gestuurd te worden. Zending houdt gewoonlijk in dat men zich op weg begeeft: een jongen naar de bakker om brood te halen, een missionaris naar de missies.

- In de H. Schrift betekent zending op de eerste plaats: de ander vertegenwoordigen, de ander tegenwoordig maken. Zending betekent: verwijzen naar degene die zendt.

De gezondene spreekt en handelt in naam van de zender, evenals met het gezag van deze. Wat de zending uitmaakt is dat de gezondene één is met degene die hem zendt, dat hij transparant, doorschijnend, doorverwijzend is.

- Iedereen heeft een zending.

Iedere christen is gezonden. We zijn allemaal geroepen tot een eenheid met Christus in leven en werken. Deze zending is van levensbelang voor de Kerk en voor iedereen in de Kerk.

Kardinaal Newman:

God heeft een werk aan mij toevertrouwd dat Hij aan niemand anders heeft opgedragen. Ik heb mijn zending - Ik ben een schakel in een ketting,

een draad in een band die mensen met elkaar verbindt.

Hij heeft mij niet voor niets geschapen.

- Onze zending is een deelname aan de zending van Christus.

"Zoals de Vader Mij gezonden heeft, zo zend Ik u".

In de 4 evangelies worden de leerlingen vaak op weg gezonden: op plaatsen waarheen de Heer zelf van plan was te gaan, hun eerste groet moet 'vrede' zijn enz ....

Gulden regel:

"Laat bij het handelen uw eerste regel zijn

zo op God te vertrouwen alsof het welslagen uitsluitend van God afhangt en niet van jou;

span je tegelijkertijd zo in alsof jij zelf alles doet en God niets. "

III. ZICH ENGAGEREN IS EEN VERBONDENHEID AANGAAN

1. De bindingen erkennen die zich hebben gevormd.

Vóórdat iemand beslist zich tot een bepaalde gemeenschap te engageren, is er natuurlijk reeds heel wat aan voorafgegaan.

- Waarschijnlijk is het begonnen met een of ander persoonlijk contact; met een msc-religieus of een msc-leek. Dat contact was boeiend en uitnodigend; het trok je aan om er verder op in te gaan.

- De eerste tijd is gewoonlijk idyllisch: alles lijkt volmaakt! Werkelijk de meest sympathieke congregatie! Je ziet geen gebreken, alleen de goede kanten; alles is mooi en fijn. Eindelijk mensen die incarneren wat zij zouden willen zijn!

- Dan volgt een tijd van teleurstelling, meestal verbonden met een periode van vermoeidheid en eenzaamheid. Tijdens deze periode van neerslachtigheid wordt alles of toch veel duister; je ziet hoofdzakelijk nog de gebreken van de groep, alles lijkt toch niet meer zo sympathiek; je ontdekt menselijke spanningen, relaties die te weinig menselijk of christelijk zijn. Hoe meer je aanvankelijk de gemeenschap hebt geïdealiseerd en de verantwoordelijken op een voetstuk hebben geplaatst, des te groter wordt de ontgoocheling!

- Slaag je er in deze twee periode te doorworstelen dan kom je in de derde: die van het realisme en de ware inzet, die van het Verbond. De leden van de gemeenschap zijn noch heiligen, noch duivels, maar personen die allen een mengsel zijn van goed en kwaad, van gaven en beperktheden, van duisternis en licht, maar waarin iedereen groeit en hoopvol leeft en daardoor elkaar een zekere warmte kan verschaffen.

Op dat moment begint men wortel te schieten!

De gemeenschap bevindt zich niet meer in de hoogte of in de diepte; zij is hier op aarde, en je bent bereid haar te aanvaarden zoals ze is. Je hebt het vertrouwen dat men allen samen kan groeien naar iets mooiers.

- Samen willen wij een eenvoudige gemeenschap vormen waarin wij samen komen en met elkaar delen over ons leven, om persoonlijk en als groep kracht op te doen, elkaar tot steun en inspiratie zijn om in deze tijd christen te blijven, de Kerk niet af te vallen.

- Het engagement naar een gemeenschap toe wordt dus min of meer voorafgegaan door de erkenning dat je je er reeds thuis voelt, dat je je er mee verwant voelt, dat je dit nu gewoon wilt bevestigen. Het is een beetje zoals in een huwelijk: verloofden bekennen dat, vóór zij zich aan elkaar verbinden, er tussen hen iets geboren is, dat zij voelen voor elkaar gemaakt te zijn. Pas als zij dit feit eenmaal erkend hebben, nemen zij de actieve beslissing een huwelijk aan te gaan en er trouw aan te blijven. - In feite gaat een engagement als msc-Ieek niet zozeer over het nastreven van een zelfde doel, maar om bij elkaar steun en bemoediging te vinden, elkaar te dragen en warmte te bieden, uiteindelijk omdat wij geloven dat God ons samen heeft gebracht.

2. Leefregel

Ieder die een engagement uitspreekt ontvangt een leefregel die op een eenvoudige, heldere wijze verwoordt waartoe men zich uitgenodigd voelt.

Deze leefregel mag je niet platdrukken of afschrikken. Hij is door een twaalf tal leken uit de 'eerste generatie' opgesteld. Hij wil op de eerste plaats geen reglement zijn van punten die je angstvallig moet onderhouden. Eerder wil hij een gids zijn voor een weg die jij nu wilt gaan, omdat jij gelooft dat de Heer u daartoe uitnodigt. Omdat je er vertrouwen in hebt dat je leven er rijker door wordt. De leefregel is zoals het evangelie: inspiratie en voorbeeld hoe het kan.

Ben ik tot dit engagement geschikt?

"Wanneer ik een spijker in een muur moet slaan, " zei een man, "en ik kan geen hamer vinden, dan gebruik ik mijn schoen. Ik weet dat die schoen volkomen ongeschikt is voor het werk dat ik ermee wil doen, maar ik heb nu eenmaal niets anders. Misschien staat God wel eens voor hetzelfde probleem. Misschien gebruikt Hij ons om deze spijker in te slaan bij gebrek aan een hamer. Het enige wat wij kunnen doen is op Hem vertrouwen, en hopen dat Hij zich niet op zijn duim slaat."

IV. ZICH ENGAGEREN IS ... AANVAARD EN ERKEND WORDEN.

Er zijn verschillende mogelijkheden om je te engageren.

- Je kan dat doen binnen je eigen msc-groepje. Individueel of gemeenschappelijk. Het groepje weet daardoor dat het op jou kan rekenen. En jij hebt het goede gevoel ergens bij te horen. Niet alléén in het leven te staan. Misschien is dit de beste manier voor jou om te beginnen.

- Je engageert je tijdens het vormingsweekend rond 8 december. Op die dag heeft P.Chevalier met zijn eerste gezel voor het eerst zijn msc-engagement uitgesproken. Sindsdien hernieuwt elke msc-religieus die dag zijn engagement (gelofte). Het kan een sterk signaal van verbondenheid betekenen je daarbij aan te sluiten. Als jij al een tijd de msc-spiritualiteit, die een weg van het hart is, tracht te beleven, en deze als de 'kleur' van je leven herkent , dan kan je op een bepaald moment beslissen om hieraan ook een meer 'officieel' karakter te geven, en in het spoor van Jules Chevalier rond 8 december een engagement uit te spreken … voor het leven!

- Dit is dan wel een betekenisvol moment in je leven, en gebeurt dan misschien best individueel, met één of twee getuigen die dat engagement ondersteunen en helpen dragen.

- Maar nadien kan het best zijn om dit bv. jaarlijks te hernieuwen … in groep, tezamen met anderen die dit engagement reeds vroeger uitgesproken hebben.

- Tijdens de viering rond 8 december zouden er dus twee soorten engagement kunnen uitgesproken worden: individueel voor wie het de eerste keer doet of voor wie er aan houdt om dit jaarlijks te doen; in groep voor de anderen.

- Wat staat daar tegenover?

- Het is wenselijk dat jij, vanaf je eerste kennismaking met een msc-groepje een copie van de leefregel ontvangt. Tijdens je eerste 'officieel' engagement rond 8 december, kan jou deze leefregel ook door de verantwoordelijke van de lekenbeweging opnieuw overhandigd worden als erkenning.

- De msc-provinciaal overste, of zijn gedelegeerde msc-religieus, aanvaardt jou tot lid van de grote msc-familie. Wat houdt dit in?

Door de erkenning als leek tot lid van de grote msc-familie, wordt een wens van P. Stichter vervuld. Hij zag immers leken als volwaardige msc. Jij kan je dus voortaan msc noemen.

- Als msc-Ieek deel jij in de zending van de wereldwijde msc-congregatie. Het Generaal Kapittel 1993 heeft in onze Constituties een nieuw nummer ingelast.

"Onze Stichter wilde de volheid van missie gerealiseerd zien in een wereldwijd project waarin mannelijke en vrouwelijke religieuzen, diocesane priesters en leken samenwerken. Hij wilde een associatie van leken die nauw verbonden aan geprofeste leden samen deel hebben aan dezelfde spiritualiteit en missie. Daarom zal de provinciale overste een msc-associatie van leken bevorderen. Ook zal hij de leden van de provincie aansporen mee te werken aan de realisering daarvan. De provinciale overste met zijn raad zullen een msc-coördinator aanstellen om de band tussen de provincie en deze associatie te bevorderen, op zo'n manier dat de eigenheid van de leken gerespecteerd wordt. " (Constituties nr 61)

- Jij deelt in het dagelijks, wereldwijd bidden van de grote msc-familie. Iedere dag wordt dus voor jou gebeden. Ook jouw eenvoudig gebed wordt rijker, want opgenomen in een brede spirituele bedding.

- Hoe deel jij in de msc-zending?

Dat kan op verschillende niveaus:

- door het delen van onze spiritualiteit en charisma. Hoe jij dat als leek opvat staat goed beschreven in de leefregel. Jij moet dus niets speciaals toevoegen aan je leven. Alleen je toeleggen op de beleving van de spiritualiteit van het hart (H.Hart) waartoe jij je uitgenodigd weet. Trachten 'hart van God te zijn' in deze wereld.

- door deel te nemen aan onze msc-zending. Dit kan bv. door een of ander concreet engagement op te nemen binnen de msc-Iekengroep; er mee voor te zorgen dat hij goed functioneert en blijft groeien.

- door deel te nemen aan de msc-activiteiten.

- door lid te zijn in één of andere msc-commissie.

- het kan ook door als vrijwilliger hulp te bieden in een of andere van onze msc-huizen wanneer deze hulp kan gebruiken, of bij bepaalde gelegenheden.

Tenslotte: Engagement is ook een KEUZE maken!

Ons leven wordt - onder andere - bepaald door de keuzen die wij maken.

Bekering is zo'n herziening van onze prioriteitenlijst; engagement een andere.

Als wij hier nu zijn, kan het zijn dat in ons geleidelijk aan zich een keuze heeft voltrokken, dat ons waardepatroon is gaan verschuiven, zonder dat wij het misschien zelf hebben gemerkt. Spiritualiteit van het hart vb. is meer bovenaan komen te staan. Als ik deze dagen beslis mij te engageren als msc, dan zal mijn leven van vandaag naar morgen waarschijnlijk geen grote verandering ondergaan. Maar wel neem ik een beslissing om volgens een bepaalde waardeschaal te gaan leven. En dat is: ik wil ja zeggen tegen God en tegen mensen, vanuit een spiritualiteit van het hart.