Klik hier om terug te keren naar startpagina van MSC

MSC-Vlaanderen

De Kracht van gebed is Gods Liefde... Geloof, heb Lief en Vertrouw op God...

Jules Chevalier, Stichter van MSC

STARTPAGINA


ACTIVITEITEN VOOR IEDEREEN


WAT IS MSC?

     Geschiedenis MSC-Vlaanderen

     Huizen MSC-Vlaanderen

     Commissies MSC-Vlaanderen

     In Memoriam MSC-Vlaanderen

     FDNSC-Congregatie

     MSC-Lekenbeweging


MSC-SPIRITUALITEIT

     De stichter

     Gebeden

     Vieringen

     Teksten

     Brieven  Generaal Bestuur


PUBLICATIES MSC

     Wist je dat-recentste uitgave dit jaar.

     Publicatie MSC-Kring.


CONTACTEER ONS


LINKS NAAR

     MSC-Congregatie Internationaal

     FDNSC-Nederlandse provincie

     MSC-Nederlandse provincie

     MSC-Leken internationaal






Pater Jan Cortebeeck (Brazilië, Borgerhout) Borgerhout 31-12-07

Geboren te Tisselt op 23 december 1922.

Geprofest te Bree op 21 september 1941

Priester gewijd te Heverlee op 1 maart 1947

Overleden te Borgerhout op 31 december 2007.


Jan was de achtste van negen kinderen in het gezin van Louis Cortebeeck en Celine Mertens die tuinders waren. Zijn broers Jozef en Alfons waren reeds MSC en ook nog twee nonkels, ingetreden bij de Nederlandse MSC en werkzaam in Papoua (nonkel Jan) en in de Filipijnen (nonkel Fons).


Zo was hij als kind heel vertrouwd met kloosterlingen-missionarissen. Jan vertrok dan ook naar het missieseminarie in Asse-Walfergem en daarna naar Bree en Heverlee. Zijn wens om naar Congo te vertrekken werd niet ingewilligd. Hij werd "propagandist".


Einde 1953 vertrok hij naar Brazilië. Hartverwarmende herinneringen bewaarde hij aan Capanema in de staat Paranà. In 1959 begon men de missie van Curitiba en Jan zocht geschikte terreinen voor de MSC-residentie en de bouw van een heiligdom ter ere van O.L.Vrouw van het H. Hart. Tijdens zijn vakantie in België hield hij "de grootste bedeltocht van zijn leven". Einde 1960 begon men met de bouw in Pinheirinho en in 1963 werd het bronzen beeld ingehuldigd.


Jan is altijd een enthousiaste missionaris geweest. Dat de leken terug een plaats kregen in de kerk, daarvoor was hij het Tweede Vaticaans concilie zeer dankbaar. In 1972 bleef hij definitief in België maar zijn hart was ginds gebleven. "Bij ons in Brazilië", placht hij te zeggen.


Zijn gezondheidsperikelen brachten hem menigmaal in het hospitaal. De ziekte van Bechterev verminderde zijn fysische krachten, maar niet zijn enthousiasme. Hij vond zijn dynamisme terug wanneer hij zich kon inzetten voor de Portugees sprekende migranten.


Vanaf 1985 werd Borgerhout zijn "uitvalsbasis". Op 21 april vierde Jan zijn diamanten priesterjubileum en "zijn mensen" lieten zich niet onbetuigd. Op het gedachtenisprentje lezen wij: "Zijn stappen waren steeds gericht naar ontmoeting, meedragen, gaan naar al wie verdrukt was, ziek of verlaten."

Niet alleen de Kaapverdianen zullen Padre Joao missen!


Terug naar overzicht "In memoriam"