MSC-Vlaanderen

11 juni, 2010

Brief bij gelegenheid van het Heilig Hartfeest 2010

Beste Medebroeders,

Een groet en beste wensen aan alle medebroeders over de hele wereld bij gelegenheid van het feest van het Heilig Hart op 11 juni.

Ons patroonfeest valt dit jaar samen met de afsluiting van het Jaar van de Priester. Het was een bijzondere tijd van gebed voor hen die priester gewijd zijn. Voor ons, Missionarissen van het Heilig Hart, die geroepen zijn tot verbondenheid met Jezus de ware Hogepriester, was dit bovendien een tijd van gebed en vernieuwing.

Op verschillende manieren heeft de negatieve publiciteit over gevallen van wangedrag door priesters, bisschoppen en religieuzen over de hele wereld, een donkere wolk gelegd over dit jaar. Wij zijn ons pijnlijk bewust geworden van eigen zwakheid en zondigheid en van de behoefte aan bekering en omvorming in onszelf en in onze medebroeders. De oude spreuk "Ecclesia semper reformanda, in capite et in membris," (de kerk heeft altijd behoefte aan hervorming, zowel wat betreft het hoofd als wat betreft de ledematen), is voor ons vandaag waar. Moge het feest van het Heilig Hart een gelegenheid zijn om deze uitdaging aan te gaan en om de houding en opvatting te veranderen die hebben bijgedragen tot deze crisis en tot het lijden van de slachtoffers van klerikaal wangedrag.

De eerste verandering die nodig is, is dat wij nederiger worden en dat wij aanvaarden dat religieuze professie en wijding ons niet beter maken dan wie ook. Professie en wijding maken ons dienstbaar aan onze broeders en zusters en vragen ons verantwoording af te leggen van de genade die wij hebben ontvangen en waarvan wij onwaardige bedienaren zijn. Jezus, de Dienaar van de Heer, nodigt ons uit tot hem te komen omdat hij "nederig en zachtmoedig van hart is". Zoals Hij, moeten ook wij solidair zijn met al onze broeders en zusters - zowel met hen die kwaad aanrichten als met de slachtoffers. Om ons allen te verlossen heeft Jezus door de Menswording onze zondige gestalte aangenomen en is Hij - om zo te zeggen - één geworden zowel met zondaars en onderdrukkers, als met de slachtoffers van zonde en onderdrukking. Door eerherstel "nemen wij deel aan zijn verlossingswerk en vullen wij in onszelf aan wat aan zijn lijden ontbreekt ten bate van zijn lichaam, de Kerk" (Constituties, nr. 16).

Een tweede houding is die van trouw en volharding. Gelijktijdig met onze roeping als MSC ontvingen wij een zending - een zending die wij volgend jaar willen bestuderen en vieren in ons Kapittel. Wij zijn geroepen trouw te zijn aan die roeping en aan die zending. Dat is wat God van ons vraagt; onze gehoorzaamheid bestaat in een getrouwe beleving van onze roeping en zending. "Hier ben ik, Heer; ik kom om uw wil te volbrengen" is de blijvende houding van het Mensgeworden Woord; dat moet ook de blijvende houding zijn in ons. Deze trouw en volharding vormen een belangrijke dimensie van ons getuigen van het Evangelie, vooral samen als gemeenschap. Zonder deze trouw bestaat er geen getuigenis en geen zending.

De derde houding is die van hoop en vertrouwen. Ondanks problemen en fouten in onszelf en in de Kerk, worden wij uitgedaagd verder te gaan met de verkondiging van het Evangelie, dat altijd goed nieuws is voor armen en onderdrukten, niet omdat wij zo bewonderenswaardig en goed zijn, maar omdat God bewonderenswaardig goed is. Wij verlangen er naar dat Gods barmhartige liefde, waarvan het gewonde Hart van Jezus het symbool is, woont in ons eigen hart en wij willen die liefde delen met anderen. Als ons gewonde hart een nederige weerspiegeling en sacrament wordt van Zijn Hart, kunnen wij de grootse zending die ons is opgedragen, volbrengen. Omdat zijn Hart vervuld is van hoop en vertrouwen, moet ook ons hart dat zijn. "Ik ben het. Wees niet bevreesd" zijn Zijn woorden tot ons en tot de wereld.

Moge God ons de moed geven die we nodig hebben om trouw en vol hoop te leven in de wereld van vandaag.

In Corde Jesu,